تعییب

تعییب. [ ت َع ْ ] ( ع مص ) معیوب کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). عیبناک ساختن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء )( از اقرب الموارد ). || به عیب منسوب نمودن کسی را. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تعیب شود.

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - معیوب ساختن. ۲ - به عیب نسبت دادن.

معیوب کردن، عیب دار کردن چیزی، به عیب نسبت دادن.

۱ -( مصدر ) عیب دار کردن معیوب ساختن. ۲ - بعیب نسبت دادن. جمع: تعییبات.

معیوب ساختن.
به عیب نسبت دادن.

💡 بزرگان چون ببینند این عجب را که عارف بسته از تعییب لب را