تعمیر کردن

تعمیر کردن. [ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بنای شکسته یا جز آن را مرمت کردن:
ویرانه را چه فرش به ازنور آفتاب
تعمیر دل بساغر چون آفتاب کن.صائب ( از آنندراج ).خضر وقتی گو که تعمیر خراب ما کند
زان که گنجی هست پنهان در ته دیوار ما.نظیری ( ایضاً ).و رجوع به تعمیر و ماده بعد شود.

( مصدر ) ۱ - آباد کردن عمارت کردن. ۲ - مرمت کردن خرابی.

riparare

💡 کلبه بی‌دوست را تعمیر کردن ابلهی است دل تهی چون از غم یار است ویران باش گو

💡 دستگیری نیست پیری را به جز افتادگی این کهن دیوار را تعمیر کردن مشکل است