تشوه

تشوه. [ ت َ ش َوْ وُ ] ( ع مص ) گوسفند صید کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). شکار کردن شاة را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ناشناس کردن خود را برای کسی.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تنکر و تغول برای کسی: اتشوهت علی قومی ان هداهم اﷲ؛ ای اتنکرت و تقبحت لهم. ( از اقرب الموارد ). || زشت شدن. ( آنندراج ). مطاوعه تَشویه. ( از اقرب الموارد ).

(تَ شَ وُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) از شکل افتادن، خود را ناشناس کردن.

از شکل افتادن، خود را ناشناس کردن.

💡 ان فاتکم لا تفعلوا و استفتشوه و اعقلوا لا تَرقَدوا لا تأکُلوا ما لَم تَروا لا تَعبَدوا