باهیبت یک صفت فارسی است که به معنای دارای هیبت، وقار و جلال است. این واژه به افرادی اطلاق میشود که به دلیل ویژگیهای ظاهری یا شخصیتی خود، تأثیرگذار و باوقار به نظر میرسند.
ویژگیهای افراد باهیبت
جذابیت: باهیبت به معنای داشتن جذبه و قدرتی است که فرد را در نگاه دیگران خاص و مهم جلوه میدهد.
احترام: افرادی که باهیبت هستند، معمولاً مورد احترام و توجه دیگران قرار میگیرند.
قدرت و اقتدار: این واژه میتواند به معنای داشتن قدرت یا اقتدار نیز باشد، به ویژه در موقعیتهای اجتماعی یا سیاسی.
باهیبت. [ هََ / هَِ ب َ ] ( ص مرکب ) که هیبت دارد. مهیب: و مردمانی [ مردم بلغار ] دلیرند و جنگی و باهیبت. ( حدود العالم ).... ناحیتی است بسیاردرخت و باآبهای روان و مردم آنجا نیکورو و باهیبت اند. ( حدود العالم ). شداد با یک غلام رو به بهشت نهاد، چون آنجا رسید شخصی باهیبت دید ایستاده. ( قصص الانبیاء ص 15 ).
تهیدست با هیبت و نام و ننگ
زن زشتروی نکوچادر است.سعدی ( صاحبیه ).تهبیب؛ باهیبت گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ).
باشوکت، باشکوه، دارای شکوه و بزرگی.
( صفت ) دارای هیبت بامهابت باشوکت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دل به جا دار در آن طلعت باهیبت او گر تو مردی که رخش قبله گه مردانست
💡 پیر پر دستان باهیبت که کیوان نام اوست پاسبان بام ایوان تو باشد بنده وار