ریسه کردن
لغت نامه دهخدا
ریسه کردن. [ س َ / س ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) به نخ کشیدن، چنانکه دانه های انجیر یا دانه های سبحه را. ( یادداشت مؤلف ). || پی درپی هم افکندن کسان یا چیزهایی را. پشت هم آوردن. قطار کردن. پیاپی و دمادم کردن: بچه هایش را هم با خود ریسه کرده بود. ( یادداشت مؤلف ). || مشتی الفاظ را بی توجه به مستدل بودن آنها پیاپی گفتن. پیاپی گفتن: یک مشت الفاظ پوچ را ریسه کرد. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
دنبال یکدیگر جای گرفتن. به نخ کشیدن چنانکه دانه های انجیر یا دانه های سبحه را.
جمله سازی با ریسه کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قطرات باران از لبههای سقف چوبی خانه به آرامی ریسه کردند و باعث شدند که حیاط کوچک ما در میان نمنم باران غرق در زیبایی شود.
💡 وقتی ظرف پر از مروارید از دست او افتاد، دانههای درخشان در تمام اتاق ریسه کردند و جواهری درخشان بر روی کفپوشهای تاریک ایجاد کردند.
💡 نور ملایم خورشید از میان شکافهای پرده به درون اتاق ریسه کرد و باعث شد که فضای سرد و تاریک خانه ناگهان بسیار گرم و دلپذیر شود.