واژه «ارزیابی خطر» در زبان فارسی به معنای فرآیند بررسی، تحلیل و سنجش میزان احتمال وقوع یک خطر و همچنین شدت پیامدهای آن است که در آن تلاش میشود مشخص شود یک وضعیت، فعالیت یا محیط تا چه اندازه میتواند تهدیدآمیز باشد. این واژه معمولاً در حوزههای علمی، مدیریتی، پزشکی، مهندسی و ایمنی به کار میرود و هدف اصلی آن پیشبینی خطرات احتمالی و جلوگیری از آسیبهای ممکن است. در فرآیند ارزیابی خطر، ابتدا عوامل خطرزا شناسایی میشوند و سپس میزان احتمال وقوع آنها و شدت اثراتشان مورد بررسی دقیق قرار میگیرد. هنگامی که گفته میشود ارزیابی خطر انجام شده است، منظور این است که یک بررسی نظاممند برای درک بهتر تهدیدها و کاهش پیامدهای منفی آن صورت گرفته است. این مفهوم نقش مهمی در تصمیمگیریهای مهم دارد، زیرا به افراد و سازمانها کمک میکند تا با آگاهی بیشتری اقدام کنند و از بروز حوادث ناخواسته جلوگیری نمایند. برای مثال، در محیطهای صنعتی، قبل از شروع کار، ارزیابی خطر انجام میشود تا مشخص شود چه خطراتی ممکن است کارگران را تهدید کند و چگونه میتوان آنها را کنترل کرد. همچنین در حوزه پزشکی، برای تشخیص احتمال بروز بیماریها از این ارزیابی استفاده میشود تا اقدامات پیشگیرانه مناسب انجام گیرد. این واژه در برابر تصمیمگیری بدون بررسی یا اقدام بدون آگاهی قرار میگیرد و بر اهمیت تحلیل دقیق و پیشبینی آینده تأکید دارد. بنابراین، این اصطلاح به معنای بررسی و سنجش احتمال و شدت خطرات برای پیشگیری از آسیبها و تصمیمگیری آگاهانه در شرایط مختلف است.
ارزیابی خطر
فرهنگستان زبان و ادب
{risk assessment} [رایانه و فنّاوری اطلاعات، مهندسی مخابرات] شناسایی و سنجش مخاطرات و تبعات بالقوۀ آنها
ویکی واژه
شناسایی و سنجش مخاطرات و تبعات بالقوۀ آنها.
جمله سازی با ارزیابی خطر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بر اساس اصول حاکم بر سیستم های ایمنی مواد غذایی، خطرات در مواد غذایی به سه دسته خطرات فیزیکی، میکروبی و شیمیایی گروهبندی می شوند. در ارزیابی خطرات دو پارامتر شدت خطر و احتمال وقوع خطر بررسی می گردند.