ابخل
کلمه ابخل به معنای بخیل‌تر یا لئیم‌تر در زبان فارسی به کار می‌رود و به نوعی یک صفت و اسم تفضیلی است که برای بیان شدت بخل یا خساست افراد استفاده می‌شود. این واژه به خوبی نشان‌دهنده عمیق‌تر بودن ویژگی بخل در مقایسه با دیگر صفات مشابه است. در واقع، زمانی که از این کلمه استفاده می‌کنیم، به نوعی به شدت منفی و ناپسند بودن رفتار فرد اشاره می‌کنیم. این واژه در فرهنگ ما به عنوان نشانه‌ای از عدم سخاوت و محبت نیز تلقی می‌شود و به همین دلیل، استفاده از آن در توصیف شخصیت‌ها و روابط اجتماعی اهمیت بالایی دارد. در مجموع، ابخل نه تنها یک صفت توصیفی است، بلکه می‌تواند نشان‌دهنده یک رفتار اجتماعی ناپسند و زشتی باشد که تأثیرات منفی بر روی روابط انسانی دارد.
متضادها
سخاوت، بخشندگی، کرم
لغت نامه دهخدا
ابخل. [ اَ خ َ ] ( ع ن تف ) زفت تر. بخیل تر: ابخل من مادر.
فرهنگ معین
(اَ خَ ) [ ع. ] (ص. ) بخیل تر، لئیم تر.
فرهنگ فارسی
بخیل تر
( صفت ) زفت تر بخیل تر.
ویکی واژه
بخیل تر، لئیم
جمله سازی با ابخل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پاکند به عرض و به صیانت همه خویشانت از حرمتت ای خواجه نزد نابخلائل
💡 ویژگی ابخل در برخی شخصیت‌های ادبی، همواره به عنوان نمادی از خودخواهی و عدم توجه به نیازهای اجتماعی و انسانی دیگران در داستان‌ها استفاده می‌شود.
💡 در متون فلسفی قدیمی، ابخل نه تنها به معنای خودداری از بخشش مال، بلکه به معنای تنگ‌نظری و عدم بخشش در روابط انسانی است.
💡 برخلاف سخاوتمندی که باعث پیوند میان انسان‌ها می‌شود، ابخل و بخل می‌تواند منجر به انزوا و از دست رفتن اعتماد در محیط‌های اجتماعی گردد.
