آب پاشی

( آب پاشی ) آب پاشی. ( حامص مرکب ) عمل آب پاشیدن بر گل و جز آن.

( آب پاشی ) شغل و عمل آب پاش، پاشیدن آب بر زمین و باغچه و گل یا چیز دیگر.

( آب پاشی ) پاشیدن آب با آب پاش و مانند آن بر زمین و باغچه و جز آن.
عمل آب پاشیدن بر گل و جز آن

[ویکی فقه] آب پاشی. آب پاشى همان پاشیدن و پراکندن آب با دست یا سایر اشیاء است که از احکام آن در باب هاى طهارت و دیات سخن گفته شده است.
آب پاشی یعنی پاشیدن آب.
احکام آب پاشی در باب طهارت
پاشیدن آب در این موارد مستحب است:۱. روى قبر. 
جواهر الکلام، ج۴، ص۳۱۶. 
۱. ↑ جواهر الکلام، ج۴، ص۳۱۶. 

آب‌ پاشی
عمل و شغل آب پاش؛ پاشیدن آب بر خیابان، کوچه، باغچه، و مانند آنها.

💡 گاهی به برگ‌های این گیاه باید آب پاشید. به خصوص اگر در زمستان، دستگاه حرارتی اتاق را گرم کند. در تابستان در محلی نگهداری شود که هوا در جریان است.

💡 گلدان را باید به یک اتاق خنک ولی دور از خطر یخ زدگی برد و آن را مرتّباً آب داد. با رفع خطر یخبندان، گلدان را باید در جای سایه دار باغچه گذاشت و تا اوایل پاییز به آن آب و کود داد و آب پاشید. وقتی گل‌ها شروع به باز شدن کردند، باید آن را به اتاق خنک منتقل کرد.

💡 هوای گرم و خشک معمولاً دلیل بروز این مشکل است. آزاله را باید دور از منابع حرارتی گذاشت و هر روز به برگ‌های آن آب پاشید. تابش زیاد نور زیاد خورشید و کم بودن مقدار آب آبیاری، ممکن است عمر گل‌ها را کوتاه کند.

💡 گلت را خضر کرد دست آب پاشی که تا باشد جهان پاینده باشی

💡 تا غباری ننشیند به رخ و زلف تو جانا! آب پاشی کنم از اشک بصر، رهگذرت را

💡 هنگامی که آزاله گل می‌دهد، باید به آن هر روز آب پاشیده شود.