Welsh rabbit

💡 Welsh rabbit, is an odd-sounding name for a dish that’s several hundred years old and has nothing to do with bunnies.

خرگوش ولزی، نامی عجیب و غریب برای غذایی است که چند صد سال قدمت دارد و هیچ ارتباطی با خرگوش‌ها ندارد.

💡 In 1972: sautéed frog legs Provençal, creamed Welsh rabbit on a Holland rusk, and, in a gust of brand names, “Hollywood Diet Bread” and “Steamed Uncle Ben’s Rice.”

در سال ۱۹۷۲: پای قورباغه سرخ‌شده پروانسی، خرگوش ولزی خامه‌ای روی نان سوخاری هلندی، و در میان انبوهی از نام‌های تجاری، «نان رژیمی هالیوود» و «برنج بخارپز عمو بن».

💡 The menu offered Welsh rabbit alongside tomato soup like a cozy handshake.

در منو، خرگوش ولزی در کنار سوپ گوجه‌فرنگی، مثل یک دست دادن گرم و صمیمانه، سرو می‌شد.

💡 Don’t argue “rarebit” tonight—just bring the ale and enjoy the Welsh rabbit.

امشب سر «ریربیت» بحث نکنید—فقط آبجو را بیاورید و از خرگوش ولزی لذت ببرید.

💡 Rabbit with a bite: Whatever you think of British cuisine in general, they certainly got it right with Welsh rabbit.

خرگوش با یک گاز: هر تصوری که از غذاهای بریتانیایی به طور کلی داشته باشید، آنها مطمئناً در مورد خرگوش ولزی درست عمل کرده‌اند.

💡 “Little darling!—with her long curls and her blue eyes, and such a sweet colour as she has; just as if she were painted!—Bessie, I could fancy a Welsh rabbit for supper.”

«کوچولوی عزیزم! - با فرهای بلند و چشمان آبی‌اش، و با چنین رنگ شیرینی که دارد؛ انگار نقاشی شده است! - بسی، دلم می‌خواهد برای شام یک خرگوش ولزی داشته باشم.»