wah-wah

💡 Drawing from the canon of vintage rap, “Tranky Funky” gallops forward to the sound of congas, chunky piano chords, wah-wah guitars and a nod to Mobb Deep.

«ترنکی فانکی» که از دل رپ‌های کلاسیک بیرون آمده، با صدای کانگا، آکوردهای ضخیم پیانو، گیتارهای وا-وا و اشاره‌ای به ماب دیپ، به پیش می‌تازد.

💡 Bell-like electric pianos and wah-wah bass sounds combined with whispers and chants about brown rice all over a deep repetitive groove.

پیانوهای برقی زنگوله‌ای شکل و صداهای بم وا-وا در ترکیب با زمزمه‌ها و سرودهایی درباره برنج قهوه‌ای، در فضایی عمیق و تکراری.

💡 Richard E. Grant’s formative years in 1960s Swaziland provide the backdrop for the affecting ‘Wah-Wah.’

سال‌های شکل‌گیری شخصیت ریچارد ای. گرانت در دهه ۱۹۶۰. سوازیلند زمینه‌ساز آهنگ تأثیرگذار «وا-وا» شد.

💡 A subtle wah wah can make a sparse arrangement feel alive without clutter.

یک وا وا (wah wah) ظریف می‌تواند به یک چیدمان خلوت، بدون شلوغی، حس زنده بودن بدهد.

💡 He leaned on a wah wah pedal to give the solo a vocal, vowel-like cry.

او به پدال وا وا تکیه داد تا به تک‌نوازی، فریادی آوازی و مصوت‌مانند بدهد.

💡 Vintage wah wah recordings taught her how to phrase rhythm guitar like speech.

ضبط‌های قدیمی وا وا به او یاد داد که چگونه ریتم گیتار را مانند گفتار بیان کند.