Tu Fu

💡 We paired Tu Fu with modern poets to trace echoes across time.

ما تو فو را با شاعران مدرن جفت کردیم تا پژواک‌های آن را در طول زمان ردیابی کنیم.

💡 The ordeal they undergo, as culled from my own observation in Manchuria and North China and from the press in Nanking, would need a Tu Fu to compass it.

رنج و عذابی که آنها متحمل می‌شوند، همانطور که از مشاهدات شخصی من در منچوری و شمال چین و از مطبوعات نانجینگ استخراج شده است، به یک تو فو نیاز دارد تا آن را توصیف کند.

💡 A slim volume of Tu Fu lived in his coat pocket all winter.

تمام زمستان، یک جلد باریک از تو فو در جیب کتش بود.

💡 I remembered the fate of Tu Fu and Li Po— two great poets who had the bitterest lives.

سرنوشت تو فو و لی پو را به یاد آوردم - دو شاعر بزرگ که تلخ‌ترین زندگی‌ها را داشتند.

💡 Then the high time of Chinese poetry gives us a number of greats — to name just a few, moving from around the sixth to the 11th century: Tu Fu, Wang Wei, Han Shan, Li Ho, Po Chu-I.

سپس دوران اوج شعر چینی، تعدادی از بزرگان را به ما معرفی می‌کند - برای مثال، از حدود قرن ششم تا یازدهم: تو فو، وانگ وی، هان شان، لی هو، پو چو-ای.

💡 Tu Fu admired his own admirable verse so much that he recommended it for malarial fever.

تو فو آنقدر شعر تحسین‌برانگیز خودش را تحسین می‌کرد که آن را برای تب مالاریا توصیه می‌کرد.