thromboxane

💡 NSAIDs reduce pain and inflammation by preventing the production of prostaglandins and thromboxane, chemical compounds that cause blood vessels to constrict.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی با جلوگیری از تولید پروستاگلاندین‌ها و ترومبوکسان، ترکیبات شیمیایی که باعث انقباض رگ‌های خونی می‌شوند، درد و التهاب را کاهش می‌دهند.

💡 Lower thromboxane output aligned with fewer events in the trial.

کاهش خروجی ترومبوکسان با رویدادهای کمتر در این کارآزمایی همسو بود.

💡 This effect is achieved through aspirin’s ability to reduce the production of thromboxane A2 (TXA2), a blood clotting factor that suppresses T cell function.

این اثر از طریق توانایی آسپرین در کاهش تولید ترومبوکسان A2 (TXA2)، یک فاکتور لخته شدن خون که عملکرد سلول T را سرکوب می‌کند، حاصل می‌شود.

💡 Platelets release thromboxane to amplify aggregation.

پلاکت‌ها برای تقویت تجمع، ترومبوکسان آزاد می‌کنند.

💡 Antiplatelets such as aspirin, dipyridamole, ticlopidine and clopidogrel prevent clotting by blocking thromboxane, a chemical that rounds up clotting cells in the blood.

داروهای ضد پلاکت مانند آسپرین، دی پیریدامول، تیکلوپیدین و کلوپیدوگرل با مسدود کردن ترومبوکسان، ماده شیمیایی که سلول‌های لخته کننده خون را دور هم جمع می‌کند، از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند.

💡 We tracked thromboxane metabolites to gauge therapy adherence.

ما متابولیت‌های ترومبوکسان را برای سنجش پایبندی به درمان ردیابی کردیم.