the Ugly American

💡 The Ugly American trope is nothing new, of course.

البته، اصطلاح زشت آمریکایی چیز جدیدی نیست.

💡 Avoiding the Ugly American stereotype takes curiosity and quiet shoes.

اجتناب از کلیشه‌ی آمریکایی زشت، کنجکاوی و کفش‌های بی‌صدا می‌خواهد.

💡 “We try so hard not to be the ugly American, and here is Emily with her terrible accent and garish clothing, shouting at French people in English and expecting them to understand,” she said.

او گفت: «ما خیلی تلاش می‌کنیم که آمریکایی زشت نباشیم، و اینجا امیلی با لهجه‌ی وحشتناک و لباس‌های زننده‌اش است که به انگلیسی سر فرانسوی‌ها داد می‌زند و انتظار دارد آنها حرف‌هایمان را بفهمند.»

💡 A memoir reclaimed the Ugly American as a cautionary mirror.

یک کتاب خاطرات، کتاب «آمریکایی زشت» را به عنوان آینه‌ای عبرت‌آموز احیا کرد.

💡 A satirical skit skewered the Ugly American trope with surprising tenderness.

یک نمایش طنز، کلیشه زشت آمریکایی را با لطافتی غافلگیرکننده به سخره گرفت.

💡 The phrase the Ugly American haunted our travel briefing.

عبارت «آمریکایی زشت» در جلسه توجیهی سفر ما تکرار شد.