Tacitus

💡 And I‘m reading the “Annals” of Tacitus.

و من دارم «سالنامه‌های» تاسیتوس را می‌خوانم.

💡 A footnote in Tacitus sent the seminar spiraling into a debate about rumor versus record.

یک پاورقی در تاسیتوس، سمینار را به بحثی پیرامون شایعه در مقابل سند و مدرک کشاند.

💡 Classical Roman author Tacitus wrote his ethnographic work “Germania,” about the Germanic peoples living on the fringes of the Roman Empire in Northern Europe, around 98 A.D.

تاسیتوس، نویسنده کلاسیک رومی، اثر قوم‌نگاری خود با عنوان «ژرمانیا» را در مورد اقوام ژرمنی ساکن در حاشیه امپراتوری روم در شمال اروپا، حدود سال ۹۸ میلادی نوشت.

💡 Translating Tacitus is like rock climbing: terse holds, long reaches, and a view that justifies the effort.

ترجمه‌ی تاسیتوس مثل صخره‌نوردی است: گیره‌های مختصر، مسیرهای طولانی، و دیدگاهی که تلاش را توجیه می‌کند.

💡 We read Tacitus for the crisp way he reveals motives without ever pretending to be neutral.

ما تاسیتوس را به خاطر شیوه‌ی صریح و بی‌پرده‌اش در آشکار کردن انگیزه‌ها، بدون اینکه هرگز وانمود به بی‌طرفی کند، می‌خوانیم.

💡 “Into politics, of which I have taken final leave....I have given up newspapers in exchange for Tacitus and Thucydides, for Newton and Euclid; and I find myself much happier.”

«به سیاست، که دیگر از آن خداحافظی کرده‌ام... روزنامه‌ها را کنار گذاشته‌ام و در عوض به سراغ تاسیتوس و توسیدید، نیوتن و اقلیدس رفته‌ام؛ و اکنون خود را بسیار شادتر می‌بینم.»