Synge

💡 Synge, and were produced in collaboration with Poetry Ireland in Dublin, Druid Theater in Galway, the 92nd Street Y in New York and Poet in the City in London.

Synge، و با همکاری Poetry Ireland در دوبلین، Druid Theater در گالوی، 92nd Street Y در نیویورک و Poet in the City در لندن تهیه شده‌اند.

💡 The staging of Synge emphasized humor without erasing rough edges.

صحنه‌آرایی سینگ بدون حذف نکات منفی، بر طنز تأکید داشت.

💡 We read Synge aloud, discovering rhythms that only truly arrive in the mouth.

ما Synge را با صدای بلند می‌خوانیم و ریتم‌هایی را کشف می‌کنیم که فقط از طریق دهان به ما می‌رسند.

💡 Synge’s play tells of a rural County Mayo community that lionizes an outsider named Christy Mahon, the eponymous “playboy,” after he brags about murdering his father.

نمایشنامه سینگ داستان یک جامعه روستایی در شهرستان مایو را روایت می‌کند که پس از لاف زدن کریستی ماهون، «پسر خوش‌گذران»، توسط او، او را تکریم می‌کنند.

💡 The roots of the violent proclivities in Martin McDonagh’s scathing contemporary comedies can be traced to Synge’s work.

ریشه‌های تمایلات خشونت‌آمیز در کمدی‌های معاصر و تند مارتین مک‌دونا را می‌توان در آثار سینگ ردیابی کرد.

💡 His 2010 book, “Ghost Light,” chronicled the love affair between a young actress and the playwright John Millington Synge.

کتاب او در سال ۲۰۱۰ با عنوان «نور شبح» ماجرای عاشقانه‌ی بین یک بازیگر جوان و نمایشنامه‌نویس جان میلینگتون سینگ را روایت می‌کند.