staghound

💡 There is perhaps no more superb sight than the “meet” of an English hunting-field—whether it be staghounds or fox.

شاید هیچ منظره‌ای باشکوه‌تر از «ملاقات» یک شکارگاه انگلیسی نباشد - چه سگ‌های شکاری باشند و چه روباه.

💡 A retired staghound adapted beautifully to couch life, content with sprints and sunbeams.

یک سگ نر بازنشسته که به زیبایی با زندگی روی کاناپه سازگار شده و از دویدن و تابش آفتاب راضی است.

💡 While still holding on his farm, Land hunted a pack of staghounds, but he gradually got out of business as an agriculturist, and took to riding and training as a profession.

لند در حالی که هنوز مزرعه‌اش را اداره می‌کرد، به شکار دسته‌ای از سگ‌های استاگ‌ها پرداخت، اما به تدریج از شغل کشاورزی دست کشید و به سوارکاری و آموزش اسب به عنوان حرفه روی آورد.

💡 Washington, for example, chose the staghound Sweetlips as his companion during his long military service, bringing her onto the battlefield and to the First Continental Congress in 1774.

برای مثال، واشنگتن، سگ نژاد استاگ هوند سوییت‌لیپس را به عنوان همراه خود در طول خدمت طولانی نظامی خود انتخاب کرد و او را به میدان نبرد و به اولین کنگره قاره‌ای در سال ۱۷۷۴ آورد.

💡 The staghound trotted beside the rider, elegance wrapped in muscle and polite focus.

سگ نر، با ظرافتی آمیخته با عضلات و تمرکزی مؤدبانه، در کنار سوارکار تاخت.

💡 Art often paints the staghound near nobles; real dogs mostly chase snacks and praise.

هنر اغلب سگ‌های نر را در نزدیکی اشراف‌زادگان نقاشی می‌کند؛ سگ‌های واقعی بیشتر به دنبال خوراکی‌ها می‌دوند و آنها را ستایش می‌کنند.