Spenserian

💡 He didn’t espouse modernism or the avant garde, favoring instead American vernacular styles, Spenserian scripts and a sort of hybrid modernism.

او از مدرنیسم یا آوانگارد حمایت نمی‌کرد، در عوض سبک‌های بومی آمریکایی، متون اسپنسری و نوعی مدرنیسم ترکیبی را ترجیح می‌داد.

💡 The Spenserian mode loves virtue tested and villains eloquent.

سبک اسپنسری، فضیلت آزموده و تبهکاران سخنور را دوست دارد.

💡 The Spenserian stanza’s alexandrine landing line gives arguments a graceful runway.

خط فرود اسکندریِ بند اسپنسری، به مباحث، جلوه‌ای زیبا می‌بخشد.

💡 Poets adopting Spenserian diction often risk sounding like time travelers.

شاعرانی که از سبک اسپنسر استفاده می‌کنند، اغلب ریسک می‌کنند که شبیه مسافران زمان به نظر برسند.

💡 She has been painted as the defiant Gloriana of Spenserian epic, uniting the land in religion and peace, and the mercurial crone lusting after her younger courtiers.

او به عنوان گلوریانای جسور حماسه اسپنسر، که سرزمین را در دین و صلح متحد می‌کند، و عجوزه دمدمی مزاجی که به درباریان جوان‌تر خود شهوت دارد، تصویر شده است.

💡 The person holding the position nominally superior feels himself in reality quite "over-crowed," to use a Spenserian expression, by the influence, importance, and dignity of the other.

شخصی که ظاهراً مقام برتر را در اختیار دارد، در واقع، به تعبیر اسپنسری، به دلیل نفوذ، اهمیت و منزلت دیگری، خود را کاملاً «در تنگنا» احساس می‌کند.