sovkhoz

💡 Oral histories from a sovkhoz remember mud, machines, and inspections that smelled of diesel.

تاریخ شفاهی از یک سووخوز، گل و لای، ماشین‌آلات و بازرسی‌هایی را به یاد می‌آورد که بوی گازوئیل می‌دادند.

💡 Ivan Druri arrived from Murmansk in 1929, charged with organizing Chukotka’s first sovkhoz at Snezhnoe, a settlement a hundred miles northwest of Anadyr.

ایوان دروری در سال ۱۹۲۹ از مورمانسک به چوکوتکا آمد و مسئول سازماندهی اولین شورای دولتی (ساوخوز) چوکوتکا در اسنیژنوئه، شهرکی در صد مایلی شمال غربی آنادیر، شد.

💡 After privatization, the sovkhoz turned into a patchwork of hopes, debts, and rust.

پس از خصوصی‌سازی، دولت سوسیالیستی به ملغمه‌ای از امیدها، بدهی‌ها و زنگ‌زدگی تبدیل شد.

💡 Each artel would become a kolkhoz, or collective farm, where workers owned their means of production, and eventually a sovkhoz, the state farm, with centralized ownership and quotas.

هر آرتل به یک کولخوز یا مزرعه اشتراکی تبدیل می‌شد که در آن کارگران مالک ابزار تولید خود بودند و در نهایت به یک سووخوز، مزرعه دولتی، با مالکیت متمرکز و سهمیه‌بندی، تبدیل می‌شد.

💡 A sovkhoz was a state farm, where wages replaced share-outs and quotas replaced seasons.

سوخوز (sovkhoz) یک مزرعه دولتی بود که در آن دستمزدها جایگزین سهم‌بندی و سهمیه‌ها جایگزین فصول کشت می‌شدند.