soursop

💡 Street vendors chill soursop pulp on ice, scooping clouds of perfume into paper cups.

فروشندگان خیابانی پالپ ساپادیل را روی یخ خنک می‌کنند و ابرهای عطر را درون لیوان‌های کاغذی می‌ریزند.

💡 Much of the food is grown or raised on-site at the 240-acre farm (including zucchini, green mango, and soursop, just to name a few).

بخش عمده‌ای از مواد غذایی در مزرعه ۲۴۰ هکتاری در محل کشت یا پرورش داده می‌شوند (از جمله کدو سبز، انبه سبز و ساپادیل، فقط چند نمونه).

💡 The couple set up the farm six years ago, largely growing fruit and vegetables including lemons, bananas and soursop.

این زوج شش سال پیش این مزرعه را راه‌اندازی کردند و عمدتاً میوه و سبزیجاتی از جمله لیمو، موز و ساپادیل پرورش می‌دادند.

💡 A ripe soursop yields under the thumb and smells like a forest taught to speak in fruit.

یک ساپادیل رسیده زیر انگشت شست شکوفه می‌دهد و بویی مانند جنگلی می‌دهد که با میوه‌هایش سخن می‌گوید.

💡 But there’s one I keep returning to: the soursop, a member of the Annonaceae family and relative of the cherimoya and pawpaw.

اما یکی هست که مدام به آن برمی‌گردم: ساپادیل، عضوی از خانواده‌ی آنوناسه و خویشاوند چریمویا و پاپایا.

💡 We blended soursop with lime and a touch of coconut milk, turning a hot afternoon into something almost ceremonial.

ما ساپادیل را با لیموترش و کمی شیر نارگیل مخلوط کردیم و یک بعدازظهر گرم را به چیزی تقریباً تشریفاتی تبدیل کردیم.