sostenuto

💡 The program opens with Hans van Manen’s 1973 “Adagio Hammerklavier,” which, set to the astounding adagio sostenuto movement of Beethoven’s “Hammerklavier” sonata, is an odd addition to the repertory.

این برنامه با «آداجیو هامرکلاویه» اثر هانس ون مانن، محصول ۱۹۷۳، آغاز می‌شود که با موومان شگفت‌انگیز آداجیو سوستنوتو از سونات «هامرکلاویه» بتهوون تنظیم شده است و افزوده‌ای عجیب به رپرتوار است.

💡 And humor, as when vibrato-rich sostenuto in the violins is interrupted by a belching low note from the cello.

و طنز، مانند وقتی که صدای سوستنوتوی غنی از ویبراتو در ویولن‌ها با یک نت بم و آروغ‌مانند از ویولنسل قطع می‌شود.

💡 A conductor asked for sostenuto strings, and suddenly the hall felt wider, the harmony more patient.

رهبر ارکستر درخواست سیم‌های سوستنوتو کرد و ناگهان سالن وسیع‌تر و هارمونی صبورتر به نظر رسید.

💡 The pianist marked passages sostenuto, letting phrases hang like breath visible in winter air.

نوازنده پیانو قطعات را با صدای سوستنوتو علامت‌گذاری می‌کرد و اجازه می‌داد عبارات مانند نفس در هوای زمستانی معلق و قابل مشاهده باشند.

💡 After that movement’s abrupt end, bassoonist Andrew Brady begins the more somber Andante sostenuto movement.

پس از پایان ناگهانی آن موومان، اندرو بردی، نوازنده باسون، موومان آندانته سوستنوتوی حزن‌انگیزتر را آغاز می‌کند.

💡 When the score says sostenuto, rushing is treason; every note needs a little room to glow.

وقتی نت‌ها صدای سوستنوتو (sostenuto) می‌دهند، عجله کردن خیانت است؛ هر نت برای درخشش به فضای کوچکی نیاز دارد.