sonnet sequence

💡 The first sonnet sequence published in English, she said, is Thomas Watson’s “Hekatompathia,” from 1584.

او گفت اولین غزل‌واره‌ای که به زبان انگلیسی منتشر شده، «هکاتوم‌پاتی» اثر توماس واتسون است که در سال ۱۵۸۴ سروده شده است.

💡 The class built a collaborative sonnet sequence about city seasons, trading closing couplets like gifts.

کلاس یک مجموعه غزل مشترک درباره فصل‌های شهر ساخت و ابیات پایانی را مانند هدیه رد و بدل کرد.

💡 In a good sonnet sequence, each poem stands alone yet hums louder when read in order.

در یک غزل خوب، هر شعر به تنهایی مستقل است، اما وقتی به ترتیب خوانده می‌شود، صدای زمزمه بلندتری دارد.

💡 Lowell would graft parts of it onto “The Dolphin,” a sonnet sequence that he published in 1973, chronicling the unresolved tumult of his relations with Hardwick and Blackwood.

لاول بخش‌هایی از آن را به «دلفین» پیوند زد، یک مجموعه غزل که در سال ۱۹۷۳ منتشر کرد و وقایع‌نگاری آشفتگی حل‌نشده روابطش با هاردویک و بلک‌وود را شرح می‌داد.

💡 A sonnet sequence lets a poet circle the same subject from different angles until the light feels complete.

یک توالی غزل به شاعر اجازه می‌دهد تا موضوع یکسانی را از زوایای مختلف بررسی کند تا زمانی که نور کامل به نظر برسد.

💡 This poem is part of a sonnet sequence that meditates on Andrea Modica’s photographs of skulls unearthed from the Colorado Mental Health Institute in Pueblo.

این شعر بخشی از یک سلسله غزل است که به عکس‌های آندره‌آ مودیکا از جمجمه‌های کشف‌شده از مؤسسه سلامت روان کلرادو در پوئبلو می‌پردازد.