Slave River

💡 Paddlers on the Slave River learn to read haystacks and boils that look like moving sculpture.

پاروزنان در رودخانه اسلیو یاد می‌گیرند که نوشته‌های پشته‌های کاه و جوش‌هایی را که مانند مجسمه‌های متحرک به نظر می‌رسند، بخوانند.

💡 “Ten years ago, no one went to the slave river, but this year has been massive,” said Awuracy Butler, who runs a company called Butler Tours.

آوراسی باتلر، مدیر شرکتی به نام «باتلر تورز»، گفت: «ده سال پیش، هیچ‌کس به رودخانه‌ی برده نمی‌رفت، اما امسال تعداد زیادی از مردم به آنجا رفته‌اند.»

💡 “Everyone wants to add the slave river to their tour,” she said.

او گفت: «همه می‌خواهند رودخانه‌ی برده‌داری را به تور خود اضافه کنند.»

💡 Communities along the Slave River balance hydro power dreams with fish and tradition.

جوامع در امتداد رودخانه اسلیو، رویاهای انرژی آبی را با ماهیگیری و سنت متعادل می‌کنند.

💡 The Slave River runs north toward the big lakes like a thread finding its needle.

رودخانه اسلیو مانند نخی که سوزن خود را پیدا می‌کند، به سمت شمال و به سمت دریاچه‌های بزرگ جریان دارد.

💡 This is “slave river,” where captured Ghanaians submitted to a final bath before being shipped across the Atlantic into slavery centuries ago, never to return to the land of their birth.

این «رودخانه برده‌داری» است، جایی که غنایی‌های اسیر شده قرن‌ها پیش قبل از اینکه از اقیانوس اطلس به بردگی فرستاده شوند و هرگز به سرزمین زادگاهشان بازنگردند، برای آخرین بار تن به آب تنی می‌دادند.