Duero

💡 By contrast, Goyo García Viadero works in a more established region, Ribera del Duero, and largely with tinto fino, as the well-known tempranillo grape is called in the region.

در مقابل، گویو گارسیا ویادرو در منطقه‌ای جاافتاده‌تر، ریبرا دل دوئرو، و عمدتاً با تینتو فینو، نامی که انگور تمپرانیلوی معروف این منطقه به آن داده شده است، فعالیت می‌کند.

💡 Guadalperal was then the property of the duke’s brother, the Duke of Peñaranda de Duero.

گوادالپرال در آن زمان متعلق به برادر دوک، دوک پنیاراندا د دوئرو، بود.

💡 Vineyards cascade toward the Duero, where barrels remember summers longer than tourists do.

تاکستان‌ها به سمت رودخانه دوئرو سرازیر می‌شوند، جایی که بشکه‌ها تابستان‌ها را بیشتر از گردشگران به یاد می‌آورند.

💡 Pronounced acidity is a key component of many Italian red wines, which led one reader, Martin Schappeit of Forest, Va., to pose a question about the Goyo García Ribera del Duero he said he loved.

ترشی زیاد، یکی از اجزای کلیدی بسیاری از شراب‌های قرمز ایتالیایی است، و همین باعث شد یکی از خوانندگان، مارتین شاپیت از فارست، ویرجینیا، سوالی در مورد شراب گویو گارسیا ریبرا دل دوئرو که به گفته خودش عاشقش بود، مطرح کند.

💡 Painters followed the Duero, chasing ochres, olives, and shadows under swifts.

نقاشان، دوئرو را دنبال می‌کردند و در زیر بادبان‌ها، به دنبال رنگ‌های اخرایی، زیتونی و سایه‌ها می‌دویدند.

💡 We traced the Duero to ports where river light tastes like minerals and old songs.

ما رد دوئرو را تا بنادری گرفتیم که نور رودخانه طعم مواد معدنی و آهنگ‌های قدیمی را می‌دهد.