Silenus

💡 On the 11th day the king with gladness came to the field of Lydia and restored Silenus to his foster son, Bacchus.

در روز یازدهم، پادشاه با خوشحالی به مزرعه لیدیا آمد و سیلنوس را به پسرخوانده‌اش، باکوس، بازگرداند.

💡 Into them once strayed old Silenus, who, intoxicated as always, had wandered off from Bacchus’ train where he belonged and lost his way.

سیلنوس پیر، که مثل همیشه مست، از قافله باکوس جدا شده و راهش را گم کرده بود، یک بار به میان آنها آمد.

💡 The poem to Silenus pours wine into wisdom without spilling either.

شعر خطاب به سیلنوس، شرابی را به خرد می‌ریزد، بدون اینکه چیزی از آن بریزد.

💡 Silenus appears grinning in frescoes, a tutor whose lessons mingle joy with caution.

سیلنوس در نقاشی‌های دیواری با لبخند ظاهر می‌شود، معلمی که درس‌هایش شادی را با احتیاط در هم می‌آمیزد.

💡 A sculpted Silenus watched over the courtyard, approving laughter after long seminars.

سیلنوسِ مجسمه‌سازی‌شده از حیاط مراقبت می‌کرد و پس از سمینارهای طولانی، خنده‌ها را تأیید می‌کرد.

💡 Ribera’s “Drunken Silenus,” on the other hand, is all about excess.

از سوی دیگر، «سایلنوس مست» اثر ریبرا، سراسر درباره افراط و تفریط است.