Siege Perilous

💡 "He is a noble steed indeed, fair sir," she said; "and worthy of a knight fitting to sit in the Siege Perilous."

او گفت: «او واقعاً اسبی نجیب است، جناب محترم؛ و شایسته‌ی شوالیه‌ای است که شایسته‌ی نشستن در محاصره‌ی پریلاس باشد.»

💡 But upon one seat was found written, "This is the Siege Perilous, wherein if any man shall sit save him whom Heaven hath chosen, he shall be devoured by fire."

اما بر روی یکی از صندلی‌ها نوشته شده بود: «این محاصره خطرناک است، که اگر کسی جز کسی که خدا برگزیده است در آن بنشیند، آتش او را خواهد بلعید.»

💡 It will be my business, and, I will add, my pleasure,' he continued with a lofty air which sat drolly enough upon him in his yellow duds, 'to conduct you to the Siege Perilous.

با حالتی مغرورانه که با موهای زردش به طرز مضحکی بر او نشسته بود، ادامه داد: «این کار من خواهد بود، و اضافه می‌کنم که باعث افتخار من است که شما را به محاصره خطرناک هدایت کنم.»

💡 The Siege Perilous symbolizes responsibility; titles without virtue invite ruin dressed as honor.

محاصره‌ی خطرناک نماد مسئولیت است؛ عناوین بدون فضیلت، در لباس افتخار، تباهی را به ارمغان می‌آورند.

💡 Our book club read about the Siege Perilous, debating who today could sit there safely.

باشگاه کتاب ما درباره محاصره خطرناک خواند و بحث کرد که چه کسی امروز می‌تواند با خیال راحت آنجا بنشیند.

💡 Arthurian tales reserve the Siege Perilous for a pure knight, a seat where arrogance becomes immediate catastrophe.

داستان‌های آرتوری، محاصره‌ی خطرناک را برای یک شوالیه‌ی ناب نگه می‌دارند، جایگاهی که در آن تکبر به فاجعه‌ای فوری تبدیل می‌شود.