Fisher King

💡 Williams patterned his performance in “The Fisher King,” which earned him an Oscar nomination, after Radio Man.

ویلیامز پس از «مرد رادیویی»، بازی خود را در «شاه ماهیگیر» که نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد، الگو قرار داد.

💡 Sue Fisher King, who owns a namesake home goods shop in San Francisco, first encountered Astier’s products at the Maison & Objet trade show in Paris in 1996, the year the brand debuted.

سو فیشر کینگ، که صاحب یک مغازه لوازم خانگی با همین نام در سانفرانسیسکو است، اولین بار در نمایشگاه تجاری Maison & Objet در پاریس در سال ۱۹۹۶، سالی که این برند شروع به کار کرد، با محصولات Astier آشنا شد.

💡 Modern novels recast the Fisher King as a CEO with a wound only honest governance can mend.

رمان‌های مدرن، فیشر کینگ را به عنوان مدیرعاملی با زخمی که تنها حکومت صادقانه می‌تواند آن را التیام بخشد، بازآفرینی می‌کنند.

💡 The myth of the Fisher King frames healing as communal, requiring questions brave enough to break curses without swords.

افسانه‌ی شاه ماهیگیر، شفا را امری جمعی می‌داند که مستلزم پرسش‌هایی به اندازه‌ی کافی شجاعانه است تا نفرین‌ها را بدون شمشیر بشکند.

💡 He was shooting “The Fisher King,” Terry Gilliam’s 1991 film in which Williams plays a vagabond searching for the Holy Grail.

او در حال فیلمبرداری «شاه ماهیگیر»، فیلم تری گیلیام در سال ۱۹۹۱ بود که در آن ویلیامز نقش یک ولگرد را بازی می‌کند که به دنبال جام مقدس می‌گردد.