Shulamite

💡 Jackie Chandler New York City Ann Kelly Manlius, N. Y. The new standard for beauty goes back at least to the Shulamite maiden in Song of Solomon, and has included peasant and farm girls in every age.

جکی چندلر، شهر نیویورک، آن کلی مانلیوس، نیویورک. استاندارد جدید زیبایی حداقل به دوشیزه شولامی در غزل‌های سلیمان برمی‌گردد و شامل دختران دهقان و مزرعه‌دار در هر عصری بوده است.

💡 Margarete's presence is signaled, like a motif in music, by long wisps of golden straw, while Shulamite's emblem is charred substance and black shadow.

حضور مارگارت، مانند یک موتیف در موسیقی، با دسته‌های بلند کاه طلایی نشان داده می‌شود، در حالی که نشان شولامیت، ماده‌ای سوخته و سایه‌ای سیاه است.

💡 The Shulamite voice in Song of Songs sings desire without apology, a refreshing theological surprise.

صدای شولمی در غزل غزل‌ها، بدون هیچ عذرخواهی، اشتیاق را می‌سراید، یک شگفتی الهیاتیِ دل‌انگیز.

💡 To me you are Hephzibah—yes, and the Shulamite.

برای من تو هفزیبا هستی - بله، و شولمی.

💡 Artists paint the Shulamite with vineyards and dawns, metaphors swaying like palms.

هنرمندان، شولمی را با تاکستان‌ها و سپیده‌دم‌ها نقاشی می‌کنند، استعاره‌هایی که مانند نخل‌ها در حال نوسان هستند.

💡 Scholars read the Shulamite as protagonist, not object, reshaping sermons into celebrations.

محققان شولمیت را به عنوان شخصیت اصلی، نه یک شیء، می‌خوانند که موعظه‌ها را به جشن و سرور تبدیل می‌کند.