shogi

💡 The club labeled shogi pieces with mnemonics, easing beginners into promotions and unexpected tactical reversals.

این باشگاه قطعات شوگی را با برچسب‌های یادبودی مشخص کرد و به مبتدیان کمک کرد تا به راحتی در ترفیعات و تغییرات تاکتیکی غیرمنتظره قرار گیرند.

💡 AlphaZero has taught itself to play Go, chess and shogi — a form of Japanese chess — but only one at a time.

آلفازیرو به خودش یاد داده است که گو، شطرنج و شوگی - نوعی شطرنج ژاپنی - را بازی کند، اما فقط یکی یکی.

💡 We watched a grandmaster of shogi navigate quiet endgames that felt like whispered arguments in a library.

ما شاهد بودیم که یک استاد بزرگ شوگی، بازی‌های آخر بازی آرامی را انجام می‌داد که شبیه زمزمه‌های بحث و جدل در کتابخانه بود.

💡 For some of the more complex games, like shogi, you can also play through a quick guided match to help grasp the basics.

برای برخی از بازی‌های پیچیده‌تر، مانند شوگی، می‌توانید یک مسابقه‌ی کوتاه و با راهنما را نیز انجام دهید تا اصول اولیه را درک کنید.

💡 Learning shogi taught patience, because captured pieces switch sides and punish careless aggression relentlessly.

یادگیری شوگی صبر را آموخت، زیرا مهره‌های تسخیر شده، جهت خود را عوض می‌کنند و پرخاشگری بی‌ملاحظه را بی‌رحمانه مجازات می‌کنند.