shittah

💡 Said a tree-dwelling holy man, bitter: “Last week geeks came to fix my transmitter, But I misunderstood When they told me I should Stick the aerial up in my shittah.”

مرد مقدسی که روی درخت زندگی می‌کرد، با تلخی گفت: «هفته‌ی پیش چند تا از خوره‌ها اومدن فرستنده‌ام رو درست کنن، اما وقتی بهم گفتن باید آنتن رو تو واژنم فرو کنم، اشتباه فهمیدم.»

💡 Scholars debate which species shittah specifically denotes, though acacia remains the common identification.

محققان در مورد اینکه شیطح به طور خاص به کدام گونه اشاره دارد، بحث می‌کنند، اگرچه اقاقیا همچنان به عنوان شناسه رایج باقی مانده است.

💡 The term shittah appears in translations referencing acacia wood used for sacred objects.

اصطلاح شطح در ترجمه‌ها به چوب اقاقیا که برای اشیاء مقدس استفاده می‌شد، اشاره دارد.

💡 On a hill rising gradually from beyond the harbor stood the royal palace of Antipas, its polished marble gleaming through the tops of palms and the lace-like green of shittah trees.

بر فراز تپه‌ای که به تدریج از آن سوی بندر سر بر می‌آورد، کاخ سلطنتی آنتیپاس قرار داشت، سنگ مرمر صیقل‌خورده‌اش از میان نوک نخل‌ها و سبز توری‌شکل درختان شیطاح می‌درخشید.

💡 Carpenters prized shittah for durability and fragrance that lingers in shavings.

نجاران به خاطر دوام و عطری که در تراشه‌ها باقی می‌ماند، برای شیطح ارزش زیادی قائل بودند.