satori

💡 “They don’t know,” he said, shaking his head sadly at how far they were from Jamaican-chicken satori.

او در حالی که سرش را با ناراحتی تکان می‌داد و می‌گفت چقدر از طعم ساتوری مرغ جامائیکایی دور هستند، گفت: «آنها نمی‌دانند.»

💡 To me that’s so much of what Los Angeles is about, that almost feeling of satori in traffic.

برای من، بخش زیادی از لس‌آنجلس همین است، آن حسِ تقریباً اشباع‌شده در ترافیک.

💡 Just kidding – but truly, Steve's display of satori verges on this level of supernatural.

شوخی کردم – اما واقعاً، نمایش ساتوری استیو در این سطح از ماوراءالطبیعه قرار می‌گیرد.

💡 Some teachers warn that chasing satori can become another form of ego, distracting from consistent practice.

بعضی از معلمان هشدار می‌دهند که دنبال کردن ساتوری می‌تواند به شکل دیگری از خودخواهی تبدیل شود و مانع از تمرین مداوم شود.

💡 How would judges differentiate between mostly invisible forms of quietly crouching satori?

قضات چگونه بین اشکال عمدتاً نامرئی ساتوریِ بی‌صدا و خمیده تمایز قائل می‌شوند؟

💡 During a silent retreat, she described a fleeting moment of satori that reshaped her daily mindfulness practice.

او در طول یک خلوتگاه خاموش، لحظه‌ای زودگذر از ساتوری را توصیف کرد که تمرین ذهن‌آگاهی روزانه‌اش را تغییر شکل داد.