rough breathing

💡 It has also no “rough breathing,” but this characteristic it shared with the Ionic of Asia Minor, and in the course of time with other dialects.

همچنین «تنفس خشن» ندارد، اما این ویژگی را با زبان ایونی آسیای صغیر و در طول زمان با سایر گویش‌ها به اشتراک گذاشته است.

💡 Without rough breathing and accents, the text looked naked, like music without dynamics.

بدون تنفس‌های خشن و لهجه‌ها، متن برهنه به نظر می‌رسید، مانند موسیقی بدون دینامیک.

💡 A philology professor used rough breathing to show how pronunciation guides carry cultural memory.

یک استاد زبان‌شناسی از تنفس عمیق استفاده کرد تا نشان دهد که چگونه راهنماهای تلفظ، حافظه فرهنگی را در خود جای داده‌اند.

💡 In ancient Greek, spiritus asper marks a rough breathing that adds an initial /h/ sound.

در یونان باستان، spiritus asper به تنفس خشنی اشاره دارد که صدای /h/ را به ابتدای کلمه اضافه می‌کند.

💡 Before vowels at the beginning, or between vowels in the middle of words, it passed into an h sound, the “rough breathing.”

قبل از مصوت‌ها در ابتدا، یا بین مصوت‌ها در وسط کلمات، به صدای «ه» تبدیل می‌شد، «تنفس خشن».

💡 The one exception is the rough breathing before Ἀνδρασι in footnote 17, which should be a smooth breathing.

یک استثنا، تنفس خشن قبل از Ἀνδρασι در پاورقی ۱۷ است که باید یک تنفس روان باشد.