rhinoscopy

💡 “With rhinoscopy, we place a pencil-size instrument into the nasal passage to view the nasal cavity. It happens in the office in a few minutes,” Hall said.

هال گفت: «در رینوسکوپی، ابزاری به اندازه مداد را در مجرای بینی قرار می‌دهیم تا حفره بینی را مشاهده کنیم. این کار در مطب و در عرض چند دقیقه انجام می‌شود.»

💡 The tumour can usually be seen on examination with the nasal speculum or by posterior rhinoscopy, and its size and limits may be recognised by digital examination.

تومور معمولاً در معاینه با اسپکولوم بینی یا با رینوسکوپی خلفی قابل مشاهده است و اندازه و حدود آن را می‌توان با معاینه انگشتی تشخیص داد.

💡 Video from the rhinoscopy showed swollen turbinates, a clue that explained months of mouth-breathing and poor sleep.

ویدئوی رینوسکوپی، تورم شاخک‌های بینی را نشان داد، سرنخی که ماه‌ها تنفس از راه دهان و خواب نامناسب را توضیح می‌داد.

💡 A considerable area of the anterior part of the nasal septum is also visible by anterior rhinoscopy, and between it and the middle turbinal is a narrow chink—the olfactory sulcus.

بخش قابل توجهی از قسمت قدامی تیغه بینی نیز با رینوسکوپی قدامی قابل مشاهده است و بین آن و توربینال میانی یک شیار باریک به نام شیار بویایی وجود دارد.

💡 The ENT performed a gentle rhinoscopy, narrating landmarks so the camera felt less like intrusion and more like mapping.

متخصص گوش و حلق و بینی یک رینوسکوپی ملایم انجام داد و علائم را به صورت واضح نشان داد، بنابراین دوربین کمتر حس مزاحمت و بیشتر حس نقشه‌برداری داشت.

💡 Office rhinoscopy has become remarkably tolerable thanks to topical anesthetics and clinicians who move with care.

به لطف بی‌حسی‌های موضعی و پزشکانی که با احتیاط عمل می‌کنند، رینوسکوپی در مطب به طرز چشمگیری قابل تحمل شده است.