retronym

💡 Mr. Safire, who died two years ago, neatly described a retronym as “a noun fitted with an adjective that it never used to need but now cannot do without.”

آقای سفیر، که دو سال پیش درگذشت، به طور خلاصه یک اسم معکوس را به عنوان «اسمی که با صفتی همراه است که قبلاً هرگز به آن نیاز نداشته اما اکنون نمی‌تواند بدون آن سر کند» توصیف کرد.

💡 The term “acoustic guitar” is a retronym that only made sense once electrics arrived and stole the default.

اصطلاح «گیتار آکوستیک» یک اصطلاح منسوخ است که تنها زمانی معنا پیدا کرد که گیتارهای الکتریکی از راه رسیدند و جای گیتارهای پیش‌فرض را گرفتند.

💡 After streaming, “snail mail” became a playful retronym for letters that still carry a kind of weight pixels cannot.

پس از پخش آنلاین، «پست حلزونی» به یک اصطلاح طنزآمیز برای نامه‌هایی تبدیل شد که هنوز وزنی را حمل می‌کنند که پیکسل‌ها نمی‌توانند تحمل کنند.

💡 That brings us to another hurdle: the retronym, a linguistic nicety that, in other contexts, was long of interest to William Safire, the columnist and language maven.

این ما را به مانع دیگری می‌رساند: رترونیم، یک ظرافت زبانی که در زمینه‌های دیگر، مدت‌ها مورد توجه ویلیام سفایر، ستون‌نویس و متخصص زبان، بود.

💡 And like a hardcover book, “cast album” is starting to seem like a retronym.

و مانند یک کتاب جلد سخت، «آلبوم بازیگران» کم‌کم دارد شبیه یک اسم قدیمی به نظر می‌رسد.

💡 Historians collect each retronym like a timestamp of technological shifts that changed what words point to.

مورخان هر رترونیم را مانند یک مهر زمانی از تغییرات تکنولوژیکی که معنای کلمات را تغییر داده‌اند، جمع‌آوری می‌کنند.