Proto-Germanic

💡 That point in time would mark the origins of English and German as distinct languages, branching off from a common proto-Germanic language.

آن برهه از زمان، خاستگاه انگلیسی و آلمانی را به عنوان زبان‌های مجزا مشخص می‌کند که از یک زبان مشترک نیا-ژرمنی منشعب شده‌اند.

💡 A Proto Germanic root can turn etymology from trivia into a window on migration and contact.

یک ریشه پروتوژرمنیک می‌تواند ریشه‌شناسی را از چیزهای بی‌اهمیت به دریچه‌ای بر مهاجرت و تماس تبدیل کند.

💡 Macfarlane is delighted to discover that the verb "to learn" links back etymologically to proto-Germanic liznojan, meaning "to follow or to find a track".

مک‌فارلن با کمال مسرت کشف می‌کند که فعل «یاد گرفتن» از نظر ریشه‌شناسی به کلمه‌ی نیا-ژرمنی liznojan به معنای «دنبال کردن یا یافتن ردپا» برمی‌گردد.

💡 In English, the “-ed” past-tense ending of Proto-Germanic, like a superior life form, drove out the Proto-Indo-European system of indicating tenses by vowel changes.

در انگلیسی، پسوند «-ed» در فعل ماضی پروتو-ژرمنی، مانند یک گونه‌ی برتر حیات، سیستم پروتو-هندواروپاییِ نشان دادن زمان‌ها با تغییر مصوت‌ها را از رده خارج کرد.

💡 Students of Proto Germanic learn sound shifts that connect English father to Latin pater, revealing family ties hidden in plain vocabulary.

دانش‌آموزان زبان نیاژرمنی، تغییر صداهایی را یاد می‌گیرند که کلمه انگلیسی father را به کلمه لاتین pater متصل می‌کند و پیوندهای خانوادگی پنهان در واژگان ساده را آشکار می‌سازد.

💡 Reconstructing Proto Germanic involves disciplined guesswork, anchored by comparative evidence and occasional inscriptions.

بازسازی زبان نیا-ژرمنی شامل حدس و گمان‌های منظمی است که با شواهد تطبیقی و گاه‌به‌گاه کتیبه‌ها پشتیبانی می‌شود.