portrait lens

💡 The edges of the photo are blurred, suggesting there wasn’t time to swap out a portrait lens for a landscape lens.

لبه‌های عکس تار هستند، که نشان می‌دهد وقت کافی برای تعویض لنز پرتره با لنز منظره وجود نداشته است.

💡 The portrait lens is 16MP — a bit larger yes, but not really enough to stress Google’s cloud when you factor in how many Pixels the company usually sells.

لنز پرتره ۱۶ مگاپیکسلی است - بله، کمی بزرگتر است، اما وقتی تعداد پیکسل‌هایی که معمولاً این شرکت می‌فروشد را در نظر بگیرید، آنقدر بزرگ نیست که بتواند فضای ابری گوگل را تحت فشار قرار دهد.

💡 I guess it would make sense for Google to only now be getting around to a telephoto / portrait lens after years of sticking with a single rear camera.

فکر می‌کنم منطقی باشد که گوگل پس از سال‌ها استفاده از یک دوربین عقب، حالا به سراغ لنز تله‌فوتو/پرتره برود.

💡 A fast portrait lens isolates a subject like a spotlight that forgets to shout.

یک لنز پرتره سریع، سوژه را مانند نورافکنی که فراموش می‌کند فریاد بزند، ایزوله می‌کند.

💡 In cramped studios, a 50mm portrait lens negotiates between intimacy and distortion.

در استودیوهای کوچک، یک لنز پرتره ۵۰ میلی‌متری می‌تواند بین صمیمیت و اعوجاج تعادل برقرار کند.

💡 She chose an 85mm portrait lens for flattering compression and background blur that looked like sighs.

او یک لنز پرتره ۸۵ میلی‌متری را برای فشرده‌سازی جذاب و تاری پس‌زمینه که مانند آه به نظر می‌رسید، انتخاب کرد.