poisha

💡 Street vendors gave change in poisha, tiny coins that tourists treated like souvenirs until tea sellers explained their everyday usefulness.

دستفروشان خیابانی پول خرد را با پویشا، سکه‌های کوچکی که گردشگران آنها را مانند سوغاتی می‌پنداشتند، می‌پرداختند تا اینکه چای‌فروشان کاربرد روزمره آنها را توضیح دادند.

💡 Counting poisha after a long shift, she budgeted carefully for rice, bus fare, and a modest school notebook.

او که بعد از یک شیفت طولانی، خرج روزانه‌اش را می‌شمرد، با دقت برای برنج، کرایه اتوبوس و یک دفترچه یادداشت مدرسه ساده بودجه‌بندی کرد.

💡 A museum case displayed obsolete poisha designs, tracing national history through portraits, fonts, and the quiet politics of currency.

یک ویترین موزه، طرح‌های منسوخ‌شده‌ی پویشا را به نمایش گذاشته بود که تاریخ ملی را از طریق پرتره‌ها، فونت‌ها و سیاست‌های خاموش ارز دنبال می‌کرد.