poddy-dodger

💡 The ballad cursed the poddy dodger, a cattle thief who moved under starlight, reading hoofprints like coded invitations.

این تصنیف، دزد گاو نر تپل را نفرین می‌کرد که زیر نور ستارگان حرکت می‌کرد و رد سم‌ها را مانند دعوت‌نامه‌های رمزگذاری‌شده می‌خواند.

💡 Newspapers romanticized the poddy dodger, but ranchers remembered losses measured in bills, fences, and long nights.

روزنامه‌ها این گاو تپل و بی‌عرضه را به تصویر کشیدند، اما دامداران ضررهایی را که با صورتحساب‌ها، حصارها و شب‌های طولانی اندازه‌گیری می‌شد، به خاطر داشتند.

💡 A museum exhibit traced how a poddy dodger thrived, exploiting vast distances, forged brands, and lonely, overworked stockmen.

یک نمایشگاه موزه‌ای نشان می‌داد که چگونه یک سگ پشمالوی طفره‌رو، با بهره‌برداری از مسافت‌های طولانی، داغ‌های جعلی و دامداران تنها و پرکار، شکوفا می‌شد.