Plotinus

💡 Reading Plotinus slowly rewards patience; aphorisms open like doors into reflections on consciousness, time, and the soul’s yearning.

خواندن تدریجی آثار فلوطین، صبر و شکیبایی را پاداش می‌دهد؛ کلمات قصار مانند درهایی به سوی تأملات در باب آگاهی، زمان و اشتیاق روح باز می‌شوند.

💡 Scholars trace Plotinus through teacher–student lineages, showing how ideas travel by conversation as much as by manuscripts.

محققان، فلوطین را از طریق دودمان معلم-شاگرد ردیابی می‌کنند و نشان می‌دهند که چگونه ایده‌ها به همان اندازه که از طریق نسخه‌های خطی منتقل می‌شوند، از طریق مکالمه نیز منتقل می‌شوند.

💡 There, he wrote Levin, he was “reading nothing more frivolous than Plotinus and Husserl,” and Harry was welcome to join him “if Wellfleet becomes too worldly.”

او به لوین نوشت که در آنجا «چیزی بی‌اهمیت‌تر از آثار فلوطین و هوسرل نمی‌خوانم» و «اگر ولفلیت خیلی دنیوی شود» از هری استقبال می‌شود که به او بپیوندد.

💡 Whether Shankara and Plotinus and Meister Eckhart ever took psychedelics, who knows, but they may have just generated their own biochemical ingredients unconsciously.

اینکه آیا شانکارا و پلوتینوس و مایستر اکهارت هرگز روانگردان مصرف کرده‌اند یا خیر، چه کسی می‌داند، اما ممکن است آنها ناخودآگاه مواد بیوشیمیایی خود را تولید کرده باشند.

💡 Morgan pointed out that in the thought of Plato, Plotinus and early Christian thinkers like Pseudo-Dionysius, beauty in the ancient world often functioned as a source of spiritual elevation.

مورگان خاطرنشان کرد که در اندیشه افلاطون، فلوطین و متفکران اولیه مسیحی مانند شبه دیونیسیوس، زیبایی در جهان باستان اغلب به عنوان منبعی برای تعالی معنوی عمل می‌کرد.

💡 The course on Neo Platonism connected Plotinus to modern aesthetics, tracing how unity and emanation sneak into gallery labels and headphone playlists.

دوره آموزشی نئوپلاتونیسم، فلوطین را به زیبایی‌شناسی مدرن مرتبط کرد و نشان داد که چگونه وحدت و تجلی به برچسب‌های گالری‌ها و لیست‌های پخش هدفون راه پیدا کرده‌اند.