Piozzi

💡 Johnson used to talk of this very frankly, and Mrs. Piozzi has preserved his very picturesque description of the scene as it remained upon his fancy.

جانسون عادت داشت خیلی رک و راست از این موضوع صحبت کند، و خانم پیوزی توصیف بسیار زیبای او از صحنه را آنطور که در ذهن جانسون مانده بود، حفظ کرده است.

💡 Diaries by Piozzi sparkle with gossip and wit, a salon bottled for rainy afternoons.

خاطرات پیوزی سرشار از شایعات و بذله‌گویی است، سالنی که برای بعدازظهرهای بارانی طراحی شده است.

💡 She was first married, in 1763, to Mr. Thrale, member of parliament for Southwark, and after his death, she became the wife of Signor Piozzi, a Florentine. 

او ابتدا در سال ۱۷۶۳ با آقای ترال، نماینده پارلمان از ساوت‌وارک، ازدواج کرد و پس از مرگ او، همسر سیگنور پیوتزی، اهل فلورانس، شد.

💡 Letters from Piozzi stitch domestic detail to literary history, a seam stronger than it looks.

نامه‌های پیوتزی جزئیات زندگی روزمره را به تاریخ ادبیات پیوند می‌دهد، پیوندی قوی‌تر از آنچه به نظر می‌رسد.

💡 A 1789 example in some travel writing by Hester Lynch Piozzi gives a sense of trumpery’s non-value: “A heap of trumpery fit to furnish out the shop of a Westminster pawnbroker.”

مثالی در سال ۱۷۸۹ در سفرنامه‌ای از هستر لینچ پیوزی، بی‌ارزش بودن اشیای زینتی را نشان می‌دهد: «انبوه‌ای از اشیای زینتی که برای تجهیز مغازه یک گروفروش در وست‌مینستر مناسب است.»

💡 Critics reassessed Piozzi as more than a footnote to famous friends, granting her the headline she earned.

منتقدان، پیوزی را چیزی بیش از یک حاشیه برای دوستان مشهورش ارزیابی کردند و به او عنوانی را که شایسته‌اش بود، بخشیدند.