Pharisees

💡 Much like the Pharisees, today's American evangelicals do not represent the faith in any genuine way.

انجیلی‌های امروزی آمریکا، درست مانند فریسیان، به هیچ وجه نماینده‌ی واقعی ایمان نیستند.

💡 Disputes between Pharisees and rivals reveal lively intellectual culture, not mere obstruction.

اختلافات بین فریسیان و رقبا، فرهنگ فکری پویا را نشان می‌دهد، نه صرفاً مانع تراشی.

💡 “But I don’t want to be the Pharisees of this generation, where I turn it into some kind of rule that there’s never an exception for.”

«اما من نمی‌خواهم فریسیان این نسل باشم، جایی که آن را به نوعی قانون تبدیل کنم که هرگز استثنایی برایش وجود ندارد.»

💡 Modern readers project onto the Pharisees too easily; careful context corrects caricature.

خوانندگان امروزی خیلی راحت فریسیان را قضاوت می‌کنند؛ دقت در متن، این برداشت نادرست را اصلاح می‌کند.

💡 The Pharisees preserved traditions through turbulent politics, an achievement rarely credited in popular retellings.

فریسیان در میان سیاست‌های آشفته، سنت‌ها را حفظ کردند، دستاوردی که به ندرت در روایت‌های رایج به آن اشاره شده است.

💡 His words were drowned out by abortion rights supporter Beau Black, who repeatedly screamed: “Hypocrites and Pharisees! Hypocrites and Pharisees!”

سخنان او توسط بو بلک، مدافع حق سقط جنین، که بارها فریاد زد: «ریاکاران و فریسیان! ریاکاران و فریسیان!» خفه شد.