Pharisaism

💡 Debates about Pharisaism often mirror our anxieties about appearances outperforming integrity.

بحث‌ها در مورد فریسی‌گری اغلب منعکس‌کننده‌ی اضطراب‌های ما در مورد برتری ظاهر بر درستکاری است.

💡 There was no latent or acquired taint of Pharisaism in his nature.

هیچ گونه شائبه فریسی گری نه به صورت پنهان و نه به صورت اکتسابی در وجود او وجود نداشت.

💡 So why do so many people see only judgmentalism and rejection, even pharisaism?

پس چرا بسیاری از مردم فقط قضاوت‌گرایی و طرد، و حتی فریسی‌گری را می‌بینند؟

💡 She warned against sliding into Pharisaism, where rules replace empathy and checklists pretend to be justice.

او نسبت به افتادن به دام زهدگرایی هشدار داد، جایی که قوانین جای همدلی را می‌گیرند و چک‌لیست‌ها وانمود می‌کنند که عدالت هستند.

💡 His smirking and somewhat subversive accommodation to this Pharisaism is to emphasize the ways in which Black English is more complex than Standard English.

پوزخند و تا حدودی سازشکارانه او با این فریسی‌گرایی، برای تأکید بر پیچیدگی‌های بیشتر انگلیسی سیاه‌پوستان نسبت به انگلیسی استاندارد است.

💡 The essay accused institutional Pharisaism, arguing that public virtue masked private neglect of the vulnerable.

این مقاله، فریسی‌گراییِ نهادی را متهم می‌کرد و استدلال می‌کرد که فضیلت عمومی، غفلت خصوصی از آسیب‌پذیران را پنهان می‌کند.