Paradiso

💡 In Dante’s Paradiso, language reaches for radiance and keeps almost catching it.

در «بهشت» دانته، زبان به دنبال درخشش است و تقریباً به آن دست می‌یابد.

💡 “Inferno, Purgatorio, Paradiso: One cannot exist without the others,” Schiaparelli said in an Instagram video showing its fashion show.

شیاپارلی در ویدئویی در اینستاگرام که نمایش مد خود را نشان می‌داد، گفت: «جهنم، برزخ، بهشت: هیچ‌کدام بدون دیگری نمی‌توانند وجود داشته باشند.»

💡 Our reading group approached Paradiso last, grateful for the scaffolding of the other two cantiche.

گروه مطالعه ما آخرین نفر به پارادیزو رسید، و از داربست دو سرود دیگر سپاسگزار بود.

💡 He’d still like to make a musical, a long-held dream, or a touching drama along the lines of “Cinema Paradiso.”

او هنوز هم دوست دارد یک فیلم موزیکال، یک رویای دیرینه یا یک درام تأثیرگذار در سبک «سینما پارادیزو» بسازد.

💡 A translator of Paradiso confessed that rendering light into syntax is both impossible and irresistible.

یکی از مترجمان «پارادیزو» اعتراف کرد که تبدیل نور به نحو، هم غیرممکن و هم اجتناب‌ناپذیر است.

💡 And it’s difficult for “Paradiso” to retain its hypnotic enchantment through headphones and surrounded by the visual distractions of daily life.

و برای «پارادیزو» دشوار است که افسون هیپنوتیزم‌کننده‌اش را از طریق هدفون و احاطه‌شده با حواس‌پرتی‌های بصری زندگی روزمره حفظ کند.