parade armor

💡 He endowed the gold damascened parade armor of Emmanuel Philiberto of Savoy with a density of inspection that makes you feel you could lift it off the canvas if the prince were not wearing it.

او زره رژه‌ی طلاییِ دمشقیِ امانوئل فیلیبرتو از ساووا را با چنان ظرافتی از وارسی آراسته بود که اگر شاهزاده آن را بر تن نداشت، احساس می‌کردی می‌توانی آن را از روی بوم برداری.

💡 The battle-dented, brutally functional field armor of the 14th century; the intricately inlaid and painted parade armor of the 16th.

زره جنگیِ به‌شدت کاربردیِ قرن چهاردهم که در نبرد فرورفته بود؛ زره رژه‌ی قرن شانزدهم که با منبت‌کاری و رنگ‌آمیزیِ پیچیده تزئین شده بود.

💡 Curators contrasted parade armor with practical plate, letting visitors feel the difference between spectacle and survival.

متصدیان نمایشگاه، زره‌های رژه را با زره‌های کاربردی مقایسه کردند و به بازدیدکنندگان اجازه دادند تفاوت بین نمایش و بقا را حس کنند.

💡 The main character here is his parade armor.

شخصیت اصلی اینجا زره رژه اوست.

💡 The museum’s parade armor glittered uselessly, beautiful proof that status once weighed as much as steel.

زره رژه موزه بی‌فایده برق می‌زد، مدرک زیبایی که نشان می‌داد زمانی جایگاه اجتماعی به اندازه فولاد اهمیت داشته است.

💡 Engraved vines curled across the parade armor, announcing a wearer who preferred admiration to battlefield dents.

شاخه‌های انگور حکاکی‌شده روی زره رژه حلقه زده بودند و نشان می‌دادند که صاحبش تحسین را به فرورفتگی‌های میدان نبرد ترجیح می‌دهد.