Ormandy

💡 The archive preserves Ormandy rehearsals, where humor disarmed egos and intonation surrendered willingly.

این آرشیو، تمرین‌های اورماندی را حفظ کرده است، جایی که طنز، غرور را خلع سلاح کرد و لحن کلام با میل و رغبت تسلیم شد.

💡 His Carnegie Hall debut, at which he performed Schumann’s Piano Concerto with Eugene Ormandy and the Philadelphia Orchestra, won rave reviews.

اولین اجرای او در تالار کارنگی که در آن کنسرتو پیانوی شومان را به همراه یوجین اورماندی و ارکستر فیلادلفیا اجرا کرد، با تحسین منتقدان روبرو شد.

💡 When he arrived in Philadelphia, he was an upstart in his 30s, taking over after four decades of Eugene Ormandy.

وقتی به فیلادلفیا رسید، یک تازه‌کار سی و چند ساله بود و پس از چهار دهه، یوجین اورماندی را به دست گرفته بود.

💡 Under Ormandy, strings sounded like velvet engines, driving symphonies forward without sacrificing tenderness.

در زمان رهبری اورماندی، سازهای زهی مانند موتورهای مخملی به صدا درمی‌آمدند و سمفونی‌ها را بدون از دست دادن لطافت، به جلو می‌راندند.

💡 Rachmaninoff, who long admired the Philadelphia Orchestra, performed the first three of his piano concertos with the ensemble under Eugene Ormandy there in 1939.

راخمانینف، که مدت‌ها ارکستر فیلادلفیا را تحسین می‌کرد، سه کنسرتو پیانوی اول خود را با این گروه به رهبری یوجین اورماندی در سال ۱۹۳۹ در آنجا اجرا کرد.

💡 Critics credit Ormandy with making orchestral sheen a virtue rather than a cosmetic.

منتقدان، اورماندی را به خاطر تبدیل درخشش ارکستر به یک مزیت و نه یک عنصر تزئینی، تحسین می‌کنند.