oral eroticism

💡 In psychoanalytic theory, oral eroticism refers to early pleasure centered on the mouth, later echoed in habits and preferences.

در نظریه روانکاوی، شهوت‌خواهی دهانی به لذت اولیه‌ای اشاره دارد که بر دهان متمرکز است و بعدها در عادات و ترجیحات فرد منعکس می‌شود.

💡 Scholars link oral eroticism to themes of dependency, soothing, and trust in early relationships.

محققان، شهوت‌خواهی دهانی را به مضامین وابستگی، آرامش‌بخشی و اعتماد در روابط اولیه مرتبط می‌دانند.

💡 Discussions of oral eroticism should remain respectful and non-graphic, focusing on developmental concepts rather than sensationalism.

بحث‌های مربوط به شهوانیت دهانی باید محترمانه و غیرگرافیک باقی بمانند و به جای جنجال‌برانگیزی، بر مفاهیم رشدی تمرکز کنند.