Omphale

💡 In myth, Omphale bought Heracles as a servant, flipping power dynamics with wry, enduring resonance.

در اسطوره، اومفال هراکلس را به عنوان خدمتکار خرید و با طنینی طعنه‌آمیز و ماندگار، پویایی قدرت را دگرگون کرد.

💡 Artists painted Omphale wearing the lion skin, a clever, gendered inversion that still sparks seminar debates.

هنرمندان، اومفال را با پوست شیر نقاشی کردند، یک وارونگی هوشمندانه و جنسیتی که هنوز هم بحث‌های سمینارها را برمی‌انگیزد.

💡 A modern play recast Omphale as a CEO, exploring desire, labor, and negotiated dignity.

یک نمایشنامه مدرن، اومفال را به عنوان یک مدیرعامل بازآفرینی می‌کند و به بررسی میل، کار و کرامت مذاکره‌شده می‌پردازد.

💡 In the classical myth, the couple falls in love after Jupiter sentences Hercules to become a slave to Omphale, the queen of Lydia, as punishment for a crime.

در اسطوره کلاسیک، این زوج پس از آنکه ژوپیتر، هرکول را به عنوان مجازات جرمی، به بردگی اومفال، ملکه لیدیا، محکوم کرد، عاشق یکدیگر می‌شوند.

💡 Under the loan agreement with the painting’s owner, Roderick Sursock Cochrane, the restored “Hercules and Omphale” can be exhibited by the Getty while the Sursock Palace is being repaired.

طبق توافق‌نامه‌ی امانت با مالک نقاشی، رودریک سورساک کاکرین، «هرکول و اومفال» مرمت‌شده می‌تواند در حین تعمیر کاخ سورساک توسط موزه گتی به نمایش گذاشته شود.

💡 Gasparotto said he hoped to exhibit “Hercules and Omphale” at the Getty by early 2024.

گاسپاروتو ابراز امیدواری کرد که «هرکول و اومفال» را تا اوایل سال ۲۰۲۴ در موزه گتی به نمایش بگذارد.