Olbers

💡 By 1810, probability theory was properly brought to bear on the issue, when German astronomer Wilhelm Olbers calculated that a comet hits Earth roughly every 220 million years.

تا سال ۱۸۱۰، نظریه احتمال به درستی در این مسئله مورد توجه قرار گرفت، زمانی که ستاره‌شناس آلمانی، ویلهلم اولبرز، محاسبه کرد که تقریباً هر ۲۲۰ میلیون سال یک دنباله‌دار به زمین برخورد می‌کند.

💡 Astronomer Olbers cataloged comets while imagining skies governed by elegant, occasionally impish mathematics.

ستاره‌شناس اولبرز، در حالی که آسمان‌هایی را تصور می‌کرد که توسط ریاضیات زیبا و گاه شیطنت‌آمیز اداره می‌شوند، دنباله‌دارها را فهرست‌بندی کرد.

💡 A plaque honored Olbers, modest text against a night background spangled with patient dots.

لوحی به افتخار اولبرز، متنی ساده در پس‌زمینه‌ای شب‌رنگ که با نقطه‌های صبورانه مزین شده بود.

💡 For centuries, the darkness of the night sky was the source of a paradox named after the German astronomer Heinrich Wilhelm Olbers.

برای قرن‌ها، تاریکی آسمان شب منشأ پارادوکسی بود که به نام اخترشناس آلمانی، هاینریش ویلهلم اولبرز، نامگذاری شده است.

💡 I finally get the answer to the classic astronomy riddle known as Olbers’ Paradox.

بالاخره جواب معمای کلاسیک نجوم که به پارادوکس اولبرز معروف است را گرفتم.

💡 On March 28, 1802, German physician and astronomer Heinrich Olbers discovered Pallas; this was rapidly followed by Juno in 1804 and Vesta in 1807.

در ۲۸ مارس ۱۸۰۲، پزشک و ستاره‌شناس آلمانی، هاینریش اولبرز، پالاس را کشف کرد؛ به دنبال آن، به سرعت جونو در سال ۱۸۰۴ و وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شدند.