obedience
🌐 اطاعت
اسم (noun)
📌 حالت یا کیفیت مطیع بودن.
📌 عمل یا شیوه اطاعت؛ اطاعت وظیفه شناسانه یا مطیعانه.
📌 حوزه اقتدار یا صلاحیت قضایی، به ویژه حوزه کلیسایی.
📌 عمدتاً کلیسایی.
📌 پیروی از یک حکومت رهبانی یا مرجعیت یک مقام مذهبی ارشد، به ویژه از سوی کسی که چنین پیروی را نذر کرده است.
📌 قاعده یا مرجعی که چنین انطباقی را الزام میکند.
جمله سازی با obedience
💡 Our projections began to diverge from reality, so we adjusted assumptions instead of bullying spreadsheets into obedience.
پیشبینیهای ما شروع به فاصله گرفتن از واقعیت کرد، بنابراین به جای اینکه با قلدری و اجبار به اطاعت از جداول اکسل، فرضیات خود را تنظیم کنیم.
💡 In service dogs, obedience under distraction matters more than flashy tricks.
در سگهای خدماتی، اطاعت در شرایط حواسپرتی مهمتر از ترفندهای پر زرق و برق است.
💡 Military training balances obedience with judgment so orders don’t outrun reality.
آموزش نظامی، اطاعت را با قضاوت متعادل میکند تا دستورات از واقعیت پیشی نگیرند.
💡 A good cookbook teaches judgment—salt by feel, heat by sound—rather than strict obedience to fussy, brittle instructions.
یک کتاب آشپزی خوب به جای اطاعت محض از دستورالعملهای سخت و شکننده، قضاوت - نمک را از روی حس، حرارت را از روی صدا - آموزش میدهد.
💡 Quoth the tour guide, “Look up,” and the ceiling rewarded obedience with starlight in plaster.
راهنمای تور گفت: «به بالا نگاه کن» و سقف، اطاعت را با نور ستارگان در گچ پاداش داد.
💡 Parenting books debate how to foster obedience without smothering curiosity.
کتابهای فرزندپروری در مورد چگونگی تقویت اطاعت بدون سرکوب کنجکاوی بحث میکنند.
💡 Superorganicism inspires useful analogies until metaphors demand too much obedience.
ابرارگانیسم الهامبخش قیاسهای مفیدی است تا زمانی که استعارهها اطاعت بیش از حد را میطلبند.