Northanger Abbey

💡 Our club read Northanger Abbey, laughing as satire escorted romance through drafty corridors and expectations.

باشگاه ما کتاب «نورثنگر ابی» را می‌خواند و به طنزی که عاشقانه را در راهروهای پر از باد و انتظارات همراهی می‌کرد، می‌خندید.

💡 Finally, published a year after Austen's death in 1817, came Northanger Abbey and Persuasion in a run of 1,750 copies.

در نهایت، یک سال پس از مرگ آستن در سال ۱۸۱۷، «نورثنگر ابی» و «ترغیب» در تیراژ ۱۷۵۰ نسخه منتشر شدند.

💡 She annotated Northanger Abbey with margin jokes that might have charmed Austen herself.

او نورثنگر ابی را با شوخی‌های حاشیه‌ای حاشیه‌نویسی کرد که شاید خود آستن را هم مجذوب خود می‌کرد.

💡 Catherine Morland in "Northanger Abbey" happily abandoned her music lessons at an early age, but there are female musical characters in the other five of Austen's six completed novels.

کاترین مورلند در رمان «نورثنگر ابی» با خوشحالی درس‌های موسیقی خود را در سنین پایین رها کرد، اما در پنج رمان دیگر از شش رمان کامل آستن، شخصیت‌های زن موسیقی وجود دارند.

💡 A modern staging of Northanger Abbey used projection to parody melodrama delightfully.

یک صحنه‌آرایی مدرن از نورثنگر ابی، از پروجکشن برای تقلید طنزآمیز ملودرام استفاده کرد.

💡 Mrs. Allen asks Mr. Tilney in Jane Austen’s “Northanger Abbey,” bewildered that a man should know or care about fabric.

خانم آلن در رمان «نورثنگر ابی» اثر جین آستن، از آقای تیلنی می‌پرسد که چرا یک مرد باید پارچه را بشناسد یا به آن اهمیت بدهد.