Nollekens

💡 In the workshop records, Nollekens meticulously noted payments to assistants who roughed out blocks before he refined expressions and surfaces.

نولکنز در سوابق کارگاه، با دقت پرداخت‌ها به دستیارانی را که بلوک‌ها را قبل از اصلاح حالات و سطوح توسط او، خشن‌کاری می‌کردند، یادداشت می‌کرد.

💡 The two following letters, which are extracted from Mr. J. T. Smith's Life of Nollekens, tend to show the disposition of both parties towards each other.

دو نامه‌ی زیر که از کتاب «زندگی نولکنز» نوشته‌ی آقای جی. تی. اسمیت استخراج شده‌اند، تمایل دارند تا نگرش هر دو طرف را نسبت به یکدیگر نشان دهند.

💡 Sculptors, like artists, have frequently found art a very hard school; and amongst others of whom this is true may be mentioned Peter Scheemakers, the master Nollekens studied under.

مجسمه‌سازان، مانند هنرمندان، اغلب هنر را مکتبی بسیار دشوار یافته‌اند؛ و از جمله کسانی که این موضوع در موردشان صادق است، می‌توان به پیتر شیمیکرز، استادی که نولکنز زیر نظر او شاگردی می‌کرد، اشاره کرد.

💡 Students compared Nollekens with contemporaries, debating whether his portraits idealized sitters too generously or captured a flattering truth fashionable in Georgian London.

دانشجویان نولکنز را با معاصرانشان مقایسه می‌کردند و بحث می‌کردند که آیا پرتره‌های او بیش از حد سخاوتمندانه مدل‌ها را ایده‌آل جلوه می‌دهند یا حقیقتی چاپلوسانه را که در لندنِ دوران جورجیا مد بود، به تصویر می‌کشند.

💡 Nollekens was the sculptor, and Johnson wrote the inscription.

نولکنز مجسمه‌ساز بود و جانسون کتیبه را نوشت.

💡 The auction catalog featured a marble bust by Nollekens, its crisp drapery and lively curls demonstrating why patrons prized his neoclassical craftsmanship.

کاتالوگ حراج شامل یک مجسمه نیم‌تنه مرمری اثر نولکنز بود که پارچه‌های ترد و فرهای سرزنده آن نشان می‌داد که چرا مشتریان برای هنر نئوکلاسیک او ارزش قائل بودند.